1 2
3

Αξιοθέατα

Στην περιοχή γύρω από την Ψαρή Φοράδα δεν υπάρχουν μόνο πανέμορφες παραλίες με πεντακάθαρα και καταγάλανα νερά αλλά και πλήθος επιλογών ώστε η διαμονή σας στην περιοχή να αποτελέσει πραγματικά μία ξεχωριστή εμπειρία. Διαβάστε για τα υπέροχα τοπία κατάλληλα για περιπάτους και μικρές εκδρομές. Εξερευνήστε την υπέροχη Κρητική φύση μέσα από τα δάση, τα οροπέδια και τα φαράγγια της περιοχής.

Οροπέδιο Ομαλού

Το μεγαλύτερο και πιο ονομαστό λεκανοπέδιο μεταξύ των κορυφογραμμών του Αφέντη Χριστού, Ψαρής Μαδάρας, Κούπας είναι ο Ομαλός. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1350μ. και έχει μήκος περίπου 4,50 χλμ. και πλάτος 600μ. Το τοπίο είναι εξαιρετικό σε όλες τις εποχές του χρόνου, καθώς αλλάζει μορφές, από χιονισμένο σε καταπράσινο και λουλουδιασμένο και από γυμνό σε αλπικό με τη λίμνη στο εσωτερικό του.

Δάσος Σύμης

Η περιοχή της Βιάννου διαθέτει ένα από τα πλέον εκτεταμένα δάση της Κρήτης, με κυρίαρχο είδος του δάσους, να είναι η τραχεία Πεύκη, αλλά υπάρχουν επίσης μεγάλες εκτάσεις με πρίνους, καθώς και συστάδες κυπαρισσιού και άλλων δασικών ειδών όπως ο Ασφένταμος, η Αριά (Αζίλακας) και ο Ελαιόπρινος.

Συκολόγος

Είναι το τελευταίο χωριό του Νομού Ηρακλείου που συναντούμε στα νοτιοανατολικά κτισμένο σε υψόμετρο 424 μέτρων. Απέχει από το Ηράκλειο 81,5 χλμ. από την Άνω Βιάννο 16 χλμ., από την Ιεράπετρα 28 χλμ. και από την ακτογραμμή του Λιβυκού, τα Τέρτσα, μόλις 7,5 χλμ. Αρχίζει από την κορυφή της πλαγιάς που ορθώνεται βόρεια του κεντρικού δρόμου και καταλήγει στο Νότο στα Τέρτσα.

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς, της υπαίθριας χειμερινής ντομάτας, της μπανάνας και των οπωροκηπευτικών (θερμοκηπιακές καλλιέργειες), εξαιτίας του μοναδικού θερμού κλίματος και μερικοί από αυτούς μένουν μόνιμα στην Ψαρή Φοράδα και στα Τέρτσα. Αυτά τα μέρη παραμένουν ακόμα αναλλοίωτα από τον τουρισμό.

Δεν είναι γνωστό πότε πρωτοκατοικήθηκε ο τόπος. Στις πολύ παλιές εποχές άνθρωποι από το Συκολόγο είχαν χτίσει τα σπίτια τους στον οικισμό των Τερτσών, στις Βίγλες, στα Σκαφίδια όπως και στη Σινδωνία, σημερινή Ψαρή Φοράδα για να είναι δίπλα στους χώρους εργασίας τους.

Η ονομασία του χωριού υποδηλώνει αρχαία προέλευση. Είναι όνομα σύνθετο από τις λέξεις "σύκο" και "λόγος" (αυτός που συλλέγει σύκα). Παραμένει άγνωστος ο χρόνος και η αιτία που έλαβε το χωριό την ονομασία αυτή. Πιθανολογείται ότι κάποτε η περιοχή είχε πολλές συκιές, τις οποίες νοίκιαζε κάποιος και μάζευε τα σύκα. Ήταν δηλαδή ο συκολόγος, από τον οποίο πήρε το όνομά του και το χωριό.

Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής, το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς και τα σημερινά σπίτια κτίστηκαν μετά την καταστροφή. Έπειτα από την απελευθέρωση, ο Συκολόγος ανασυγκροτήθηκε σύντομα και οι κάτοικοί του ξανάχτισαν τα σπίτια τους, επιδόθηκαν στις γεωργικές τους εργασίες και κατάφεραν σημαντικές βελτιώσεις στις καλλιέργιες των πρώιμων, κυρίως κηπευτικών στην παραθαλάσσια ζώνη του χωριού τους στα Τέρτσα κι αλλού. Αξίζει να σημειωθεί ότι αποτελεί το χωριό του Δήμου Βιάννου με τη μικρότερη μετανάστευση.

Στην είσοδο του χωριού, που βρίσκεται στη βορειοανατολική του άκρη, βρίσκονται τα καφενεία και τα καταστήματα. Εκεί είναι ριζωμένος ένας μεγάλος πολύκλωνος Πρίνος από την ονομασία του οποίου πήρε το όνομα και η πλατεία του χωριού.

Στη θέση Απακουγή (δηλ. Υπακοή) υπάρχει μεγάλο σπήλαιο σε υψόμετρο 400μ. και κοντά σε αυτό τα λείψανα του αρχαίου ναού της Αγίας Απακουγής. Η παράδοση αναφέρει ότι την εκκλησία την κατέστρεψαν οι Άραβες το 824 όταν ξεμπάρκαραν στην Ψαρή Φοράδα και κατέλαβαν την Κρήτη και έπειτα δεν ξανακτίστηκε.

Καλάμι

Το Καλάμι είναι οικισμός που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του Δήμου Βιάννου, χτισμένο στην άκρη μικρού λεκανοπεδίου σε υψόμετρο 480 μέτρων. Περιβάλλεται βορειοδυτικά από τον ποταμό Μπλαβάρη, από το νότο με περιβόλια και ανατολικά από το ύψωμα του "Προφήτη Ηλία". Κεντρικός ναός είναι του Αγίου Γεωργίου.

Σήμερα η εικόνα που παρουσιάζει το Καλάμι, έχει έντονα τα σημάδια της ερήμωσης. Τα περισσότερα σπίτια είναι εγκαταλελειμμένα, γιατί οι κάτοικοί τους έχουν μετεγκατασταθεί στους παραλιακούς οικισμούς με επίκεντρο την Ψαρή Φοράδα. Η όψη που παρουσιάζει το χωριό είναι στενόμακρη, με κατεύθυνση από την ανατολή προς τη δύση. Οι δρόμοι είναι πολύ στενοί και λιθόστρωτοι και δεν επιτρέπουν την κυκλοφορία αυτοκινήτου.

Κάτω Σύμη

H Κάτω Σύμη ανήκει γεωγραφικά στον νότιο ορεινό όγκο της Δίκτης και έχει τη μεγαλύτερη δασική κάλυψη στο νομό Ηρακλείου, μια και στην περιοχή της βρίσκεται το περίφημο πευκοδάσος.

Η άγρια χλωρίδα είναι πλούσια και πολλές φορές μοναδική. Πεύκα, αγριαχλαδιές απαντώνται στους πρόποδες της Δίκτη. Υψηλοτέρα, πρίνοι, κέδροι , δρυς, οι ενδημικές ορχιδέες, το θυμάρι, η φασκομηλιά, ο μοναδικός δίκταμος και εκατοντάδες άλλα αρωματικά φυτά και βότανα ευωδιάζουν τις αισθήσεις κυρίως από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβρη. Αποτελεί επίσης τόπο διαμονής και καταφύγιο αρπακτικών πτηνών.

Πολλοί γύπες έχουν βρει εδώ άσυλο στα φαράγγια και έχουν επιλέξει το φαράγγι της «καπνιστής» για την αναπαραγωγή τους . Ένα ζευγάρι χρυσαετών (Aquila chrysaetos προστατευόμενο είδος) συχνάζει και έχει καταγραφεί στο ίδιο μέρος, καθώς και 3 είδη γερακιών ο πετρίτης , το λαγουδογέρακο, και η σκαροβιτσίλα. Η ζουρίδα, ο ασβός, η νυφίτσα, ο λαγός, η πέρδικα, τα ασπόνδυλα και τα έντομα έχουν την θέση τους και συμπληρώνουν το φυσικό τοπίο της Δίκτης.

Φαράγγι Άρβης

Το φαράγγι της Άρβης το οποίο ξεκινάει από τα Αμιρά και καταλήγει στο Λιβυκό Πέλαγος είναι επισκέψιμο από την άνοιξη μέχρι και το φθινόπωρο. Η έξοδος του φαραγγιού βρίσκεται λίγο βόρεια του παραλιακού οικισμού της Άρβης. Η διαδρομή ακολουθεί την κοίτη του ρέματος ενώ σχηματίζονται σε ορισμένες θέσεις μικροί καταρράκτες.

 

Νήσος Χρυσή (Γαιδουρονήσι)

Βρίσκεται 8 μίλια νότια της Ιεράπετρας. Από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια μικρών επιβατηγών σκαφών, που αναχωρούν από το λιμάνι της Ιεράπετρας με προορισμό το νησί.
Μετά από ταξίδι το περισσότερο μίας ώρας τα σκάφη προσεγγίζουν τη νότια πλευρά του νησιού, που είναι συνήθως πιο απάνεμη. Η αποβίβαση γίνεται στη θέση «Βουγιού Μάτι», όπου υπάρχει μια μικρή προβλήτα και ο χώρος υποδοχής.

Οι εκδρομές είναι ολοήμερες και οι επισκέπτες έχουν αρκετό χρόνο στη διάθεσή τους για να περιηγηθούν στα μονοπάτια της Χρυσής, να κάνουν μπάνιο στα γαλαζοπράσινα νερά της και να γευματίσουν στο περίπτερο του Δήμου Ιεράπετρας.

Σελάκανο

Η περιοχή του Σελάκανου είναι μια ορεινή περιοχή στα βορειοδυτικά όρια του Δήμου Ιεράπετρας και αποτελεί ένα από τα ομορφότερα και σπουδαιότερα διασωζόμενα οικοσυστήματα του νησιού, καθώς και ένα σημαντικό πευκόδασος για όλη τη Μεσόγειο.

Μέρος της περιοχής καλύπτεται από δάσος κυρίως τραχείας πεύκης, ένα πολύ ανθεκτικό είδος που αντέχει την εξάμηνη ξηρασία και ευδοκιμεί και σε βραχώδες έδαφος. Συναντώνται, επίσης, και άλλα είδη όπως είναι ο δενδρώδης πρίνος, κυπαρίσσι, σφένδαμος, πλάτανος κα. Ο επισκέπτης αμέσως αιχμαλωτίζεται από την άγρια ομορφιά του τοπίου. Υπέροχα φαράγγια, ρέματα, απότομες πλαγιές, όπου υπάρχουν αρπακτικά πουλιά, όπως βιτσίλες και γεράκια.

Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται με ασφαλτοστρωμένη οδό μέσα από μια μαγευτική διαδρομή μέχρι τον οικισμό Σελάκανο και με δίκτυο δασικών δρόμων. Η περιοχή καταλήγει στην κορυφή του όρους Δίκτη, Αφέντης Χριστός, με υψόμετρο 2.148μ.

Βιάννος

Η περιοχή της Βιάννου καλύπτει την νότια πλευρά του βουνού Δίκτη και πολλά από τα ορεινά χωριά στην περιοχή έχουν σπίτια που είναι χτισμένα με τον παραδοσιακό στιλ και περιλαμβάνουν πολλές παλιές εκκλησίες. Η όλη περιοχή είναι πλούσια σε βλάστηση λόγω των του τρεχούμενου νερού που είναι χαρακτηριστικό της περιοχής.

Η ιστορία της Βιάννου πηγαίνει πίσω στο μυθικά χρόνια και το όνομα Βιάννος προέρχονταν από έναν από τους Κουρήτες, που ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Κρήτης και έζησε στην κορυφή του Ψηλορείτη. Ηταν ημίθεοι που προστάτευαν το μωρό Δία να μην φαγωθεί από τον πατέρα του Κρόνο φωνάζοντας και χτυπώντας τα σπαθιά στις ασπίδες τους για να καλύψουν το κλάμα του βρέφους.

Η Αρχαία Βιάννος ήταν μια ανεξάρτητη πόλη-κράτος που έλαβε μέρος στη συμμαχία των κρητικών πόλεων με ηγλετη τον Ευμένη Β', ο οποίος ήταν ο βασιλιάς της Περγάμου. Αργότερα κατακτήθηκε από τη γειτονική πόλη, την ισχυρή Ιεράπυτνα (Ιεράπετρα). Η αρχαία πόλη δεν έχει ανασκαφεί ή εξερευνηθεί ακόμα, αλλά στις γύρω περιοχές της Χαρακιάς, Κεφάλα, Χονδρού και Ρούσες, έχουν ανασκαφεί ορισμένα Μινωικά ερείπια . Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της κατοχής των Γερμανών, ο Βιάννος καταστράφηκε και όλοι οι κάτοικοι του (1181) εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Υπάρχει ένα επιβλητικό μνημείο στο χωριό προς τιμήν αυτών των θυμάτων.

Υπάρχουν δύο μεγάλα χωριά, η Άνω και Κάτω Βιάννος και τα δύο έχουν θαυμάσιες εκκλησίες με μερικές πολύ καλά διατηρημένες τοιχογραφίες από τον 14ο αιώνα. Το χωριό Άνω Βιάννος είναι η πρωτεύουσα της περιοχής και είναι 560 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η σημερινή πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης Βιάννου και, κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, ήταν ένα μεγάλο και πλούσιο χωριό. Αυτό το μεγάλο όμορφο χωριό των 1.500 ατόμων βρίσκεται 66 χιλιόμετρα στα νοτιο-ανατολικά του Ηρακλείου. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε τρεις λόφους που διαμορφώνονται από τις πλαγιές της οροσειράς της Δείκτης. Το χωριό έχει θέα στη θάλασσα μέσα από μια σχισμή στο βουνό. Η γύρω περιοχή είναι καταπράσινη με πολλές ελιές, πλατάνια και λεύκες και πολλά ρέματα και ποτάμια που τρέχουν κάτω από τα βουνά. Το ίδιο το χωριό είναι πανέμορφο, με τα στενά ανηφορικά δρομάκια, παραδοσιακά παλιά σπίτια, πέτρινες βρύσες και μικρές σκιερές πλατείες με καφενεία.

Η Βιάννος καταστράφηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σήμερα εξακολουθεί να έχει μια θαυμάσια, παλιά γοητεία. Τα στενά δρομάκια της με σπίτια σε παραδοσιακό στυλ, όλα οδηγούν σε ελκυστικές πλατείες, καθε μιά με μια πέτρινη βρύση στο κέντρο. Είναι χωριό πλούσιο και καταπράσινο κυριαρχείται από πλατάνια, Λεύκες και μυρτιες τα οποία παρέχουν μια ευχάριστη σκιά για όσους θέλουν να ξεκουραστούν στις καφετέριες που υπάρχουν στις πλατείες. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου και το Λαογραφικό Μουσείο αξίζει να επισκεφθείτε στην περιοχή.

Ενδιαφέροντα μέρη για να επισκεφτείτε μέσα και γύρω από την Βιάννου περιλαμβάνουν την εκκλησία της Αγίας Πελαγίας η οποία έχει τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το 1360 και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με τοιχογραφίες από το 1401. Κατά την ανασκαφή στα Γαλανά Χαρακιάς βρέθηκαν 30 μεγάλα πιθάρια. Επίσης, πάνω στον κεντρικό δρόμο του χωριού, είναι μια ενδιαφέρουσα επιγραφή από χριστιανικό τάφο. Σε κοντινή απόσταση, στα Αμιρά, είναι το επιβλητικό φαράγγι Βιάννου και, στην Κάτω Σύμη είναι το εντυπωσιακό σπήλαιο της Βίγλας με σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

end faq